Een keurslijf is een ouderwets korset met veters die door een ander worden aangetrokken.

Zo’n keurslijf staat voor mij symbool voor een systeem waarbij anderen de mogelijkheid hebben om de touwtjes van je leven in handen te nemen en dus voor een deel je leven te bepalen. Die touwtjes van je leven zijn gelijk aan de veters van het keurslijf. Die anderen hoeven zich niet bewust te zijn van het feit dat zij jouw leven mede bepalen, dat zij invloed hebben op jouw leven.

Uit eigen ervaring weet ik hoe het voelt wanneer je anderen de mogelijkheid geeft om aan die veters te trekken. Voor mij waren dat eerst mijn ouders en later meer familie, vrienden en een echtgenoot. Ik heb die veters strak laten trekken tot ik geen adem meer kon krijgen. Pas toen ik niet verder meer kon ben ik uit mijn keurslijf gaan stappen door niet langer aan alle verwachtingen uit mijn directe omgeving te voldoen.

 

Uit je keurslijf stappen klinkt heel makkelijk.

Gewoon niet meer aan alle verwachtingen van anderen voldoen. Het is iets lastiger omdat het willen voldoen aan je eigen verwachtingen en je eigen overtuigingen ook een rol spelen en onderdeel zijn van je keurslijf. Dit is vooral lastig omdat je je vaak niet bewust bent van die eigen verwachtingen en overtuigingen. Zolang je je ergens niet bewust van bent is het moeilijk te veranderen en blijft het je leven beïnvloeden. Je kunt daar meer over lezen in de blog over kindovertuigingen. Gelukkig zijn er mogelijkheden om die eigen verwachtingen en overtuigingen in het bewustzijn te brengen. Ook dat komt in *STAP UIT JE KEURSLIJF* zeker aan bod.

 

Uit je keurslijf stappen is nog lastiger wanneer je keurslijf een onbewust positieve functie heeft.

Voor mij was het een schok om te ontdekken dat ik mijn keurslijf ook gebruikte om zelf niet overal verantwoordelijk voor te zijn. Zolang anderen een deel van mijn leven bepaalde hoefde ik daar geen zelfverantwoordelijkheid voor te nemen. Hoefde ik niet de gevolgen van een beslissing te dragen. Iets in mij was bang van de verantwoordelijkheid en vond het keurslijf prima.

Wil je wel uit je keurslijf stappen?
Als je bereid bent om heel diep in je zelf te kijken en heel eerlijk te zijn tegen jezelf kan het gebeuren dat je merkt dat je ergens helemaal niet uit je keurslijf wilt stappen. Met je hoofd wil je het wel, maar er is iets in je dat het niet wil. Iets in jou wil het keurslijf niet uitstappen omdat het er baad bij heeft.

Wanneer je bereid bent om dat verder te onderzoeken kun je jezelf de vraag stellen :

 

‘Welk belang heb ik bij mijn keurslijf?’.

Is het een vorm van luiheid?
Soms is het erg makkelijk als anderen beslissingen voor je nemen. Je hoeft je niet moe te maken met het denken er over. En als het niet goed uitpakt ligt de schuld bij de ander.  Dit kan een manier zijn om stress te beperken. Het kan goed zijn om dingen in jouw leven aan anderen over te laten en te delegeren. Dat kan tijdelijk prettig zijn, maar mag nooit gaan overheersen. Wanneer de mate waarin je beslissingen aan anderen overlaat  te groot wordt geef je de regie over jouw leven uit handen. In de praktijk van alle dag blijkt het heel lastig om die regie weer terug te vorderen.

 

Is het een vorm van verdediging tegen pijn?

Je hebt in de blog over kindovertuigingen kunnen lezen hoe delen van het keurslijf ontstaan. Als kind heb je een conclusie getrokken. Daaruit is een overtuiging ontstaan die nu als patroon in je handelen te herkennen is.  De conclusie die je getrokken hebt is altijd gericht op het vermijden van pijn of het nastreven van genot.  Wanneer de conclusie is gebaseerd op het vermijden van pijn, dan werkt het keurslijf op dat punt als een verdedigingswerk tegen een herhaling van die pijn.

Alles wat die oude conclusie kan triggeren geeft die zelfde angst voor die pijn en stelt het zelfde mechanisme in werking dat nu een onderdeel is van je keurslijf.
Om dit te verduidelijken. In het eerste voorbeeld in de blog over kindovertuigingen zien we een moeder die voorkomt dat haar kind de hete theekan pakt. Uit schrik reageert de moeder boos, verheft haar stem en zet het kind in een andere hoek van de kamer. Het kind trekt de conclusie. Als moeder haar stem verheft moet ik maken dat ik weg kom. Als volwassene  reageert het kind  met weglopen zodra iemand zijn stem verheft.
Dat patroon is onderdeel van het keurslijf geworden en treed als verdediging in werking telkens als iemand zijn stem verheft.
Onbewust wil je een dergelijke verdediging niet los laten.

 

Is het uit vermijden van pijn in de vorm van angst?

Veel van ons komen angst tegen wanneer we bezig zijn om uit ons keurslijf te stappen. Het is makkelijker om de angst te vermijden dan om de angst te onderzoeken en op te lossen. Voor het onderzoeken en oplossen  is moed nodig.

Waar kunnen je nu zo bang voor zijn? Het los laten van een verdedigingsmechanisme zoals hierboven beschreven is zoiets om bang van te zijn.
Een andere angst is de angst om op eigen benen te staan. Onbewust zijn velen van ons bang om echt op eigen benen te staan. Veel van ons keurslijf is al in onze vroege jeugd gevormd toen we nog niet op eigen benen konden staan. Doordat we ons toen al hebben laten leiden door anderen, hebben we de regie over ons leven uit handen gegeven. Bv.  door aan hun verwachtingen te willen voldoen of uit te een te grote gehoorzaamheid om straf te ontlopen etc.

Hoe verstandig en rationeel je ook kunt denken, wanneer je in een keurslijf zit en de regie mist, is het eng om te bedenken dat je zelf verantwoordelijk bent voor jezelf. Het kan doodeng zijn om te bedenken dat als jij uit je keurslijf stapt je verantwoordelijk bent voor jouw eigen leven en dat je niets meer op een ander af kunt schuiven. Vaak denken we, onbewust, dat helemaal niet aan te kunnen. Of we denken dat we niet goed genoeg zijn, het niet waard zijn, er geen op recht hebben of dat we het niet verdienen om  die eigen verantwoordelijkheid te mogen hebben. Het zal duidelijk zijn dat dat zeer beperkend werkt op het claimen van je bestaansrecht en het in eigen handen nemen van de regie over jouw leven.

 

Wat is het voordeel van uit je keurslijf stappen?

Hieronder een paar antwoorden op die vraag die passen bij deze blog:

*Je neemt de regie over jouw leven in eigen handen en daarmee ben je vrij om te bepalen wat jij zelf wel en niet wilt.
*Je neemt makkelijker beslissingen.
*Je hoeft niet meer alle ballen tegelijk in de lucht te houden.
*Je wordt niet meer overspoeld en dat geeft rust en energie.
*Doordat je dat zelf bepaald, maak je tijd voor jezelf, doe je dingen waar jij blij van wordt.

Ik wens je een keurslijfloos leven!  

Ken je andere vrouwen waarvoor het waardevol is om hierover te lezen? Deel deze blog met hen. Deel hem op Facebook, Twitter etc. zodat nog meer vrouwen kunnen profiteren.  

Wat zou jij willen bereiken met uit je keurslijf stappen? 
Laat het hieronder weten.

Vreugdevolle vrije groet,
Margreet  

P.s. heb je mijn e-book met tips al gelezen?

Powered by WishList Member - Membership Software

Stap uit je keurslijf

Stap uit je keurslijf

Bevrijd je van ongewenste eisen en plichten. Claim je bestaansrecht en leef jouw leven.

Lees mijn e-book met krachtige, makkelijk uit te voeren tips. Ga direct op weg naar vrijheid, vreugde en tijd voor jezelf.

You have Successfully Subscribed!